Naar Bali, en nu is bijna alles goed

Met veel te vet MacDonalds voer zit ik dan; vrijgekomen met de schrik van de douane. Mijn diabetes pomp gaf om de 1 of andere reden een signaal dat het als explosief wordt gezien, geen idee waarom. Kan er wel om lachen nu eigenlijk.

Terwijl ik mn menu weg schranz, maak ik oogcontact met een jonge vrouw, met een blaadje sla hangend op mn wang. Ze lacht, ik lach snel terug, en ik kijk snel weg. Ik zie iets veel boeienders, een mooie foto potentie ha-ha.

Op het moment ben ik dus aan het wachten op mijn vlucht naar Denpasar (Bali), ik ben ook echt veel te vroeg. Ik bedenk me dat ik liever even ga zitten waar ik niet in de macdonalds lucht zit, mn menu is lang en breed dubbel en dwars al op. Oké daar zit ik nu eindelijk in een goeie lounge stoel. Gespannen voel ik me totaal niet, best een koel persoon ben ik dus. In april besloot ik om in september naar Bali te gaan voor 3 weken. Ik had helemaal nog geen vakantie in het zicht, en ik moet toch echt wel 1x per jaar naar het buitenland. Dat is gewoon leuk. Andere omgeving, lekker foto’s maken, helemaal top.

April is nu al best lang terug, dat was het begin van het jaar, en nu zitten we al weer aan het eind van het jaar. In die lange, maar ook korte tijd, is er voor mij onwijs veel veranderd. Positief, gelukkig. Het was een periode dat ik van mijzelf ben gaan leren houden, waardoor ik mijzelf kan onderhouden. En dan bedoel ik niet dat ik nu weet hoe ik zelfstandig moet poepen en plassen, maar weet hoe ik in elkaar zit. Ik heb dit jaar hard gewerkt aan compassie en authenticiteit. Er voor leren om te houden van hoe jezelf bent en weten dat jij als persoon uniek bent, en zeker niet minder bent dan een ander. Het gaat allemaal om het omarmen van imperfectie. 1 jaar geleden een waren de gemiddelde gedachten over mij zelf; ik mag niet doen wat ik wil doen, omdat ik de persoon ben die ik ben, en die hoort dat gewoon niet te kunnen, omdat ie raar is, en dom. En dan heb ik het met name over dingen als; fotografie, muziek, schrijven, meningen hebben. Precies wat ik eigenlijk met jullie deel, is waar ik schaamte voor had. Ik zag elke uit voering die ik maakte, als een mislukking, en werd dan ook altijd boos op mezelf – ik voelde me dan ontzettend gefrustreerd, en somber – en dat ging dan maar door en door, en wilde ik die gevoelens doorbreken, door weer een actie te nemen. “Tot het goed is, en is gelukt”, maar wat dan? Wat is goed dan? Wat is af? Dat zijn vage begrippen, die ik zelf moet invullen. Het zijn voor mij begrippen waar de grens ligt, en die mag jezelf bepalen. Heel lastig, maar eigenlijk super leuk.

Ik zat vast in mijn hoofd; dat wat ik doe perfect moet zijn. En perfect is iets wat ik zelf beslis. Door mezelf te vergelijken met anderen, maakte ik een maatstaf voor perfectie. Dat wat de ander doet, helemaal goed is, en als ik daar niet mee overeenkom, ik ben gefaald in mijn kunnen. Het is dus appels en peren vergelijken, en jezelf te kort doen. Dat is wat ik 22 jaar lang deed. Ik weet nu dat wat ik doe, perfect is als ik dat wil. En ik vind dat ook. Niks is perfect, tot je het zelf perfect vindt. Iets perfect vinden is een mening.

Mijn psycholoog vroeg me 10 lessen op te schrijven die ik heb geleerd met de zelfbeeld therapie.

1. Mezelf niet vergelijken met anderen
2. Mezelf niet straffen -teleurgesteld zijn-, als iets voor mijn gevoel niet is gelukt
3. Dat wat ik doe en kan, goed genoeg is, en dat dat niet ‘’fout’’ is
4. Dat ik zelf prima ben, zoals ik ben, en dat ik de dingen mag en kan doen die ik wil doen
5. Dat de manier waarop ik dingen doe, ook een goede manier is. Ik hoef mij niet te vergelijken
met hoe anderen iets doen, en daar onzeker of afgeleid van te raken dat ik het niet goed doe
6. Dat het niet erg is als ik mij zo nu en dan minder ‘’vrolijk’’ voel, dat gevoel mag en kan er ook
zijn. Op de momenten dat ik mij zo voel, hoef ik niet boos te zijn op mezelf dat ik mij zo voel
en me er tegen willen verzetten. Ik mag op op zulke momenten het ook best gezellig voor me
maken.
7. Dat wanneer ik mij eenzaam voel, me niet minder maakt dan anderen
8. Dat de onzekerheden, waar ik over kan piekeren, dat anderen dat opvallen en mij daar minder
op vinden, bij anderen vast en zeker niet eens gezien is en dat alleen ik deze onzekerheden
zie
9. Dat wanneer ik ergens over twijfel, ik dat ook met mijzelf kan oplossen. Omdat ik niet hoef te
luisteren naar hoe een ander het zou oplossen, want hoe ik het zou willen oplossen mag ook
10. Perfect bestaat niet, tevreden zijn wel

Ik ga dus helemaal niet naar Bali om mezelf te “vinden”, nee man. Ik ga lekker chillen daar en fotograferen.

& Over muziek gesproken.

Videoclips instead of pictures coming soon

“voelde mij nooit zoals dit, maar nu ben ik zoals dit” – Ares

Op Bali ga ik zeker veel schrijven en ook foto’s uploaden op mijn blog. Hou het dus lekker in de gaten 😉